Van 49 tot 53 jaar, Vrekkenkrant in Den Haag
Het duurde nog een paar maanden, waarin mogelijke namen voor het nieuwe blad passeerden, voor we eruit waren. Het werd het de Vrekkenkrant. Het eerste nummer verscheen op 21 april 1992 en werd verspreid naar zo’n 500 adressen van familie, vrienden en kennissen en het Koninklijk Huis. Prins Claus reageerde direct enthousiast.
Het ‘format’ van het blad was eenvoudig. Zes pagina’s A4, met op de voorpagina het ‘hoofdartikel’ van Hanneke. In het eerste nummer had dat als kop: SPAREN IS LEUK! De rest van het blad gevuld met korte en wat langere artikelen met tips, trucs en ervaringen, ingezonden of door ons geschreven.
Binnen de kortste keren meldden zich 60 abonnees aan. Ik werkte toen als uitgever van een milieublad en wist direct dat een respons van 12% op één mailing fenomenaal was. Bij dat blad gingen de champagneflessen al open als we een respons van 2% hadden op een mailing.
Het volgende nummer stuurden we naar de Telegraaf en de Haagsche Courant, die direct reageerden door een journalist en fotograaf te sturen en grote artikelen te publiceren. In de Telegraaf werden we tot Vrekkenechtpaar gebombardeerd, een titel waar we nooit meer vanaf zijn gekomen. In onze onschuld hadden we onder hun artikel laten zetten dat iedereen een gratis ex. van het blad kon ontvangen door een kaartje naar ons huisadres te sturen.
Dat leidde tot een stortvloed van aanvragen, uiteindelijk zo’n 20.000, waardoor we ‘slachtoffer van ons eigen succes’ dreigden te worden. Het kopiëren en verzenden van één nummer kostte een gulden. Twintigduizend gulden! Daarop hadden we niet gerekend.
Maar niet getreurd, vond Hanneke. Bij elk proefex. verzonden we een klein briefje, met het verzoek om fl 1,03 over te maken om ons faillissement te voorkomen. Ook dat leidde tot hilarisch dikke giro-enveloppen die niet door de brievenbus pasten en meer dan 1.500 nieuwe abonnees.
In de maanden erna kwamen we in een ‘rollercoaster’ van interviews in kranten en bladen, interviews op tv en radio. Ook in België. Begrijpelijk want Belgen vinden het heerlijk wat meer te weten te komen van, en vooral te lachen om, die zuinige Hollanders. Met optredens op de Belgische talkshows en radio tot gevolg.
En zo ging het door tot het 26ste (en laatste) nummer van de Vrekkenkrant. Letterlijk meer dan 1.000 artikelen in kranten en bladen over de hele wereld en vele tientallen optredens in talkshows in Nederland (alleen Sonja nodigde ons niet uit), België, en Duitsland, waar men ook lucht had gekregen van “das geizigste Ehepaar Europas”.
In deze biografie van Hanneke zal ik niet veel meer uitweiden over de bijzonderste periode van ons leven. Aan het einde van deze biografie volgen links naar artikelen op Wikipedia, video’s op Youtube en onze blogs.
Heerlijk vond ik jullie blad, hoewel ik pas geabonneerd ben vanaf april 2000. Het blad heette toen al Genoeg. Ik bleef lid tot 2015 toen vond ik het blad al een tijdje wat minder, dus helaas. Mijn omgeving heb ik helaas nooit meegekregen. Nogmaals jullie bedankt! Mvg Ada
Hallo Rob, hoop dat je het een beetje trekt na het overlijden van Hanneke. Goed dat je haar herinnert in het schrijven. Jouw liefde voor haar spat eraf. Lieve groet ik blij je volgen. Yvonne Krijbolder
Beste Yvonne,
Het waren zware tijden, maar toch gaan het me goed.
Over haar (werkend) leven heb ik een document geschreven, dertig pagina’s met veel foto’s.
Mocht je dit willen leven, dan graag even je postadre.
Mijn postadres is
Burgemeester Reyndersstraat 52
9451 BD Rolde
vriendelijke groet,
Yvonne Krijbolder
yvonne.krijbolder@outlook.com
Zo herkenbaar in mijn gedachten dat het wel lijkt of het zich gisteren afspeelden in plaats van zoveel jaren geleden.