Categorie archief: Bomen

Middelmatig tegen de wind leunen …

Zoon Michaël wees ons op de film die momenteel in filmhuizen draait: Leaning into the wind, over het leven en werk van landschapskunstenaar (eigenlijk geen goede term) Andy Goldsworthy. Die hebben we gisteren gezien en dat was helemaal de moeite waard. Niet alleen omdat het een prachtige film is over een heel bijzondere kunstenaar, maar ook omdat het allemaal aansloot bij wat ik hier probeer duidelijk te maken.  Hieronder een aantal punten die de film zo waardevol maakten.

  • De rol van kunstenaars is om ons op een andere – niet rationele, niet wetenschappelijke – manier naar de werkelijkheid te laten kijken. Wat tot inzichten kan leiden die misschien wel veel verder gaan dan al onze wetenschappelijke ontdekkingen. En dat doet deze Andy precies. Wat aansluit bij een boek dat ik lees: De geschiedenis van het denken, filosofie, wetenschap, kunst en cultuur van de oudheid tot nu van André Klukhuhn.
  • Goldsworthy gaat nog verder dan Oudemans over wie ik hier eerder schreef, die ons voorhoudt dat we ons meer bewust moeten zijn van het plantaardige in onszelf. Hij laat zien dat je nog verder terug, of letterlijk dieper kan gaan door je meer met de aarde, de stenen, de rotsen te verbinden. Het gekliefde stenen pad is daar een sprekend voorbeeld van.
  • Ik durf het bijna niet te zeggen bij deze grootheid, maar ik voel me met mijn kabouterhuisjes aan hem verwant. Het is natuurlijk maar mini-mini en uiterst middelmatig, maar mijn kabouterhuisjes doen hetzelfde met de ‘natuur’ om ons heen, door je te ‘verleiden’ er eens heel anders naar te kijken, onbevooroordeeld, zonder je verstand … als een kind. Zoals hier en hier beschreven.

 

 

Goed oud worden, hoe doe je dat?

De afgelopen maanden hebben we (o.a.) binnen de Haagse club Slimme Senior nagedacht over ouder worden, wat dat inhoudt, hoe je er tegenaan kunt kijken en hoe je ermee omgaat. Eerder schreef ik al over het boek De wijsheid van de tandeloze glimlach. Mijn stelling daarover was dat de ouderdom (zoals dat boek min of meer suggereert) niet alleen maar rozengeur en maneschijn is, maar dat je ook allerlei onverwachte rampen en ellende te wachten staan.
Inmiddels heb ik een aantal boeken en artikelen gelezen en er met diverse lotgenoten over gesproken en is het tijd voor wat (voorlopige) conclusies. Niet dat je echt uitgepraat raakt over dat onderwerp, maar toch. Maar eerst nog dit. Lees verder Goed oud worden, hoe doe je dat?

Boompje groot, plantertje dood

Twee jaar geleden plantten Hanneke&ik bomen in het Parkbos de Haar. Het was een grote publieksactie waarbij uiteindelijk 70.000 bomen zijn geplant in een gebied van zo’n 15 ha, ten westen van Kasteel Haarzuilens, niet ver van Utrecht. Eerder schreven we daarover.

Vandaag gingen we weer naar die plek om te zien hoe het bos er nu, na twee jaar, uit zou zien. We verwachtten niet veel, want het waren maar kleine boompjes die we toen  – met velen – in die drassige grond plantten.
Maar dat viel reuze mee. Lees verder Boompje groot, plantertje dood

Goede voornemens voor 2018

Iedereen het allerbeste voor 2018 toegewenst! Ons voornemen is om actie te voeren voor het Seniorenbos. Hanneke is hiermee begonnen samen met ‘Trees for All’ en ‘Grootouders voor het klimaat’. Sinds 2013 neemt het bos in Nederland af. Daar moet iets aan gedaan worden. Gelukkig zijn er maar liefst 3,25 miljoen 65-plussers. LEES VERDER.


Ook in 2018 zullen de boomspiegels in de Valeriusstraat e.o. verzorgd worden. We ontvingen van Fonds 1818 toezegging dat er voor 2018 een tweede financiële bijdrage komt. In de winter staan de boomspiegels er soms wat treurig bij, maar in de lente gaan we er weer tegenaan. LEES VERDER.


Hanneke & ik worden in 2018 147 jaar, maar achter de geraniums zitten is er (nog?) niet bij. Op internet hebben we inmiddels een aardig aantal sites en weblogs. Waarop je je makkelijk kunt abonneren (of uitschrijven).
Voor een overzicht: LEES VERDER.

Schandvlek voor Nederlands hoogste rechtscollege

Virtuele impressie van Kaan Architecten

LET OP!!! Mijn ‘actie’ heeft effect gehad. Op 24 november 2017 ontving ik per maiil:

Geachte heer Van Eeden,
Hartelijk dank voor uw bericht aan wethouder Revis.
U geeft terecht aan dat de boomspiegels een verwaarloosde indruk geven. Op verzoek van de wethouder heb ik gevraagd of hier op korte termijn iets aan gedaan kan worden.
Inmiddels zijn de boomspiegels aangepast. De zwarte ‘lappen’ en de houten paaltjes naast de bomen zijn verwijderd. In verband met eventuele watergift én voor de beluchting zijn de plastic buizen nog niet weggehaald. Ook deze zullen op termijn worden verwijderd.

Met vriendelijke groet,
Ard de Heus
Bestuursadviseur wethouder Revis

Hieronder het oorspronkelijke bericht.

In 2015 werd ‘t nieuwe onderkomen van de Hoge Raad der Nederlanden aan het Korte Voorhout in Den Haag opgeleverd. Kaan Architecten, die het ontwierpen, beschrijven de voorkant van hun gebouw met: “De rijen majestueuze platanen vormen een indrukwekkend voorportaal, waarin op een laag bordes meer dan levensgroot zes Nederlandse rechtsgeleerden zetelen, in brons op stenen sokkels. Het geheel zet een toon van allure en waardigheid.”

Toch krijg ik een heel andere indruk als ik langs het nieuwe gebouw rijd, al ruim anderhalf jaar nu. Die rechters staan er inderdaad en de gevel van staal, natuursteen en glas ook, maar waar zijn die “majestueuze” platanen?
Wat ik zie zijn twaalf jonge bomen in twaalf afzichtelijke boomspiegels

Zo zijn er twaalf, waar onze hoge rechters op moeten uitkijken…

Lees verder Schandvlek voor Nederlands hoogste rechtscollege