Drie jaar geleden begon ik dit blog met – tot nu toe – nog geen twintig berichten. Blijkbaar is er op weg naar het einde niet zoveel te vertellen, althans door mijn persoontje. Toch heeft iets me wel geraakt de laatste maanden, als het over ouderdom en het naderend einde gaat. Aanleiding was het volgende.
Mooiste tijd van je leven
Hanneke en ik zijn lid van een Haagse club ouderen die samen proberen ‘er iets van proberen te maken’ en… te snappen, voorzover mogelijk. Eén van de subgroepen komt samen als ‘de Verdieping’, waar we uitwisselen over de betekenis, de zin van het leven, ons leven. Een paar maanden Lees verder De wijsheid van een tandeloze glimlach→
Zoals de weinigen die deze blog lezen weten, gaat het hier over mijn (en andermans) naderend einde. Niet ongebruikelijk is om, als het besef van het einde daar is, een bucket list te maken. Met daarop alle ‘dingen’ die je graag nog zou willen doen voor je heengaat. Daarover is hier al e.e.a. geschreven, maar nu ontdek ik dat er ook een ‘omgekeerde bucket list’ is, al jaren zelfs. Niet echt een mooie goed bijgehouden lijst, maar wel dingen die steeds op mijn to-do-lijstjes voorkomen, in mijn achterhoofd blijven zeuren en… maar niet verdwijnen.
Het zijn de dingen die ik echt MOET doen, vind ik, voordat ik dood ga. Een aantal dingen van die lijst hebben Hanneke en ik redelijk snel aangepakt, zoals een testament maken. Maar een codicil, dat heeft toch zeker tien jaar bovenaan mijn to-do-lijst gestaan en kwam er maar niet af. Een paar jaar geleden was het dan eindelijk zo ver. En… het duurde hooguit een paar uur om zo’n codicil te maken. Je kan het zelf schrijven (met de hand, dat moet, gedateerden ondertekend) met daarin hoe je begraven wilt worden, hoe bepaalde zaken verdeeld moeten worden die niet in je testament hoeven te staan enz.
Een andere klus die ik jaren en jaren voor me heb uitgeschoven, is het digitaliseren van een flink aantal smalfilms die mijn vader in de jaren 50/60 en ik in de jaren 70/80 maakten. Op de een of andere manier bleef ik dat maar uitstellen. Het is nu eindelijk (met heel veel zuchten en steunen) gelukt. Het hele archief heb ik plechtig overgedragen aan m’n oudste zoon. Alleen zijn hier nog wat dvd’s met favoriete films, waarvan een deel op Youtube is te zien.
En zo is er nog een aantal klussen:
het video-archief van de Vrekkenkrant en aanverwanten digitaliseren (30-40 opnamen) en op internet zetten
albums met familiefoto’s van (groot)ouders en ons gezin reorganiseren en toegankelijk maken
persoonlijk in/uit archief van brieven e.d. afmaken en schiften
dozen met documenten van mijn ouders en grootouders plus familieleden sorteren en toegankelijk maken
en nog zo wat dingen
Naderend einde
Pas bij die laatste klus (digitaliseren smalfilms) werd me duidelijk waarom die zaken zo lang op m’n lijstjes staan. Eenvoudig gezegd: als ik ze allemaal afheb, dan kan ik sterven. En bij iedere klus komt de dood dus dichterbij. Emotioneel natuurlijk alleen maar, want wat zal de dood zich aantrekken van mijn wel of niet afwerken van lijstjes. Maar toch, zo voelt het. Daarom heb ik moeite met het aanpakken van die dingen. Een echte ‘omgekeerde bucket list’ dus. Niet met dingen die ik graag wil, maar met dingen die MOETEN voor m’n dood.
Ik dacht iets nieuws bedacht te hebben met ‘omgekeerde bucket list’, maar na even zoeken met Google bleek dat al lang te bestaan, alhoewel niet in de betekenis die ik eraan geef.
Netjes achterlaten
Je kan natuurlijk zeggen: wat kan het mij schelen wat ik achterlaat, dat zoeken m’n nabestaanden maar uit. Maar zo zit ik niet in elkaar. Het idee dat ik m’n vrouw, kinderen en anderen ook nog een enorme klus nalaat als ik dood ben, staat me tegen. Misschien heb ik teveel troep en rotzooi van anderen moeten opruimen, mensen die er blijkbaar geen moeite mee hadden dat allemaal over te laten aan anderen.
Nee, dat wil ik niet. Het zal me vast niet lukken om alles in nette ordners, albums en dozen af te leveren, maar ik ben toch al een eind op weg.
Ondanks dat daardoor het einde nader en nader komt, ga ik er toch mee door.
Een paar jaar geleden kreeg Hanneke een plant cadeau, gekocht in de Hortus Amsterdam. Al jaren vragen we ons af wat voor plant dat is. Al bij de aanschaf was dat een raadsel. De in de Hortus werkzame plantendeskundige kwam niet verder dan: “een soort ficus”.
Hieronder vier foto’s met wat extra uitleg over deze bijzondere plant. Als je behoefte hebt aan meer foto’s of informatie, dan zorgen we daarvoor. Wie helpt?
Bijzonder aan deze plant is dat de bladeren groeien uit een steeltje dat uit een ouder blad groeit. De achterkant van het blad is roodbruin met groene adertjes. En ook bijzonder is dat er twee verschillende bloemen/vruchten? uit groeien. Zie voor details de volgende foto’s.
Ooit, het moet ergens jaren ’90 zijn geweest, hadden Hanneke en ik een site: zuinigst.nl (‘spin-off’ van de stichting Zuinigheid met Stijl), waarop we grappige berichtjes plaatsten. Eén daarvan was een variatie op het in de Vrekkenkrant geregeld behandelde ‘halveringsprincipe’, waarbij je van een te gebruiken hoeveelheid steeds weer de helft neemt, tot het echt te weinig is. Dan pas ben je aanbeland bij de juiste hoeveelheid shampoo, afwasmiddel, mayonaise, zout etc.
Dit bericht was getiteld: Het EDH-dieet, waarover ik een (naar mijn idee, zei de gek) grappige tekst had geschreven, die als volgt begint:
“Het MLM-dieet (Mangez La Moitié dieet). Vertaald naar het Nederlands wil dit zeggen: Eet De Helft! Het MLM Dieet is een dieet waarbij je eet wat men normaal ook eet, maar dan overal de helft van.
En wat blijkt nu? Nu, meer dan 15 jaar na de (helaas op internet niet meer aanwezige) publicatie van dit bericht, blijkt het op allerlei plekken op internet op te duiken, op serieuze dieet-sites, waar de teksten letterlijk zijn overgenomen, zonder enig idee (lijkt het) dat het om toch echt wel een grap gaat. De kroon wordt wel gespannen door het TV-programma 1Vandaag dat de Topvijf van populairste diëten van 2015 publiceerde, waar het EDH-dieet op nummer 3 staat.
Op tientallen sites wordt dit dieet serieus behandeld, met (meestal) bijna dezelfde tekst die ik schreef (altijd zonder bronvermelding).
Hier en daar zelfs aangevuld met checklists, serieuze besprekingen etc.
Kijk maar eens op:
De originele tekst, voorzien van een duidelijk gemanipuleerde foto van mij, één voor met een superbol gezicht, een één na met een langgerekt gezicht, zeg maar Laurel & Hardy, staat hieronder. (De originele foto’s zijn helaas verloren gegaan.)
Cartoon: Wesley
“Ontstaan MLM Dieet
De Franse chef kok Gérard La Moitié ontdekte het bij toeval tijdens een zomer in de keuken van zijn Parijse restaurant Le Mouton Enragé: een toen nog matig bezocht etablissement. Dat veranderde drastisch toen het in een veelgelezen reisgids werd opgenomen. Door de enorme toeristendrukte die volgde, kreeg Gérard het zo druk dat er bijna geen tijd voor eten meer was. Gedurende drie maanden werkte hij zeven dagen per week. Af en toe nam hij wel een hapje, er was eten in overvloed in zijn keuken, maar door de vermoeidheid had hij ook ’s avonds nauwelijks meer trek. Hij viel uitgeput in slaap en als hij wakker was begon de drukte van voren af aan. Tot zijn grote verbazing was hij, aan het einde van de zomer, maar liefst 14 kilo lichter. Dit was het streefgewicht dat hij al twaalf jaar met allerlei diëten (van sapvasten, via Weight Watchers tot sherrykuur) nooit had kunnen bereiken.
Opkomst van het MLM Dieet
Na die drukke zomer nam Gérard de tijd om eens na te denken over dit onverwachte fenomeen. En al gauw begon hij in te zien dat dit tot een revolutie in de dieetwereld zou kunnen leiden. Geholpen door een paar vrienden uit de marketingwereld begint het er nu inderdaad op te lijken. Het inmiddels opgerichte Institut La Moitié heeft de methode uitgewerkt tot een even simpel als doeltreffend concept. Om af te vallen eet je precies, maar dan ook precies de helft van alles wat je voordien at.
De voordelen zijn evident. Je kunt gewoon doorgaan met je levenswijze. Hou je van moorkoppen, biefstuk, speklappen, patatje oorlog: geen bezwaar. Als je maar de helft eet. Je hoeft geen boeken te kopen, geen tabellen bij te houden en geen fitness apparaten te beklimmen. Ook met alcohol kun je rustig doorgaan, als je maar de helft drinkt. Alleen water mag net zoveel als je wilt.
Een ander voordeel is dat je dit dieet heel makkelijk met je partner kunt doen. Als hij of zij niet hoeft of wil afvallen, is er geen vuiltje aan de lucht. Je kunt gezellig samen blijven eten. En als je samen lijnt is het helemaal leuk. Nu hoef je maar voor één persoon te koken. En de kosten halveren natuurlijk ook, wat wil je nog meer.”
Afgelopen vrijdag 21 april hebben Hanneke en ik – bij met Marieke Henselmans, onze ‘vrekkendochter’ – het 25-jarig jubileum van de Vrekkenkrant gevierd, op gepaste wijze natuurlijk met een… gezellige maaltijd maaltijd en een goed gesprek
Zo lang is het inderdaad al geleden dat we met de Vrekkenkrant begonnen op 21 april 1992.
Laat je niet kisten door de commercie
Marieke vertelde van haar nieuwe boek Laat je niet kisten door de commercie, waarin ze de huidige praktijk rond uitvaarten, begrafenissen en crematies grondig onder de loep neemt. En waarin ze laat zien dat het persoonlijker, aangenamer en… veel goedkoper kan. Vooral als je je niet in de luren laat leggen door (vooral) verzekeraars en grote uitvaartondernemingen tijdens de drukke periode na het overlijden van een dierbare.
Hanneke en ik zijn (hopelijk) nog niet zover, maar duidelijk is dat je ruim van tevoren moet beginnen je voor te bereiden op het naderende einde. Daarom zijn we blij met Marieke’s nieuwste boek, dat overigens door haar zoon Gijs geïllustreerd is.
Crowdfunding
Marieke biedt fans en toekomstige lezers de mogelijkheid haar te helpen met het financieren van dit boek. Dat kan door nu al exemplaar te bestellen of haar op een andere manier te ondersteunen bij dit project.
Ga naar de site hieronder en kies zelf. Doen! Laat je niet kisten door de commercie, een mooie uitvaart voor elk budget.
In NRC/Next van vandaag (17-3-2017) een lezenswaardig stuk van Folkert Jensma over het Rafels aan de Rechtsstaat van Ferdinand Grapperhaus, waarin de huidige populistische ellende helder wordt geanalyseerd. Het gaat vooral over ongelijkheid en integratie.
Echt een aanrader. De conclusie heb ik hieronder uit de krant gekopieerd.
In een vorige blog meldde ik de rare toestanden op de site van Eneco, waar je feedback kunt krijgen over je gebruik van gas/stroom in vergelijking met je buurt en het landelijke gemiddelde. Daar klopte helemaal niets van. Inmiddels is daarover flink gecorrespondeerd met de hoogste PR-man van Eneco en op het gebruikersforum. Van beide kanten werd verzekerd dat er hard wordt aan gewerkt om e.e.a. kloppend en duidelijk te maken.
We zijn nu twee weken verder en wat is het resultaat? Zie onder, ik geef alleen een afbeelding van gas, voor elektra is hetzelfde aan de hand. We gebruiken dus 71% minder dan huishoudens in de buurt en 249% minder dan het landelijke gemiddelde. Ja, het staat er echt, 249% minder dan het landelijk gemiddelde. Ongelofelijk dat je na twee weken met dit geklungel op de proppen komt. Eneco slaat zich in reclames op de borst het beste met zijn klanten voor te hebben, ze voor te lichten over gebruik, besparingsmogelijkheden, groene stroom enz. enz. Het wordt tijd dat ze voor hun website mensen in dienst nemen die kunnen rekenen!
Op 7 maart werd de site naar behoren aangepast. Het heeft even geduurd, maar toch… complimenten voor Eneco?
Hanneke en ik zijn lid van een Haagse club ouderen die samen proberen ‘er iets van proberen te maken’ en… te snappen, voorzover mogelijk. Eén van de subgroepen komt samen als ‘de Verdieping’, waar we uitwisselen over de betekenis, de zin van het leven, ons leven. Een paar maanden Lees verder De wijsheid van een tandeloze glimlach 
Rob van Eeden blog 