Categorie archief: Ergernissen

Wat zijn Google en Facebook toch stom

Steeds hoor ik op radio en tv verhalen over hoe slim Google en Facebook ons privé-gedrag ik kaart weten te brengen, en daarop hun advertenties richten, opdat we meer kopen en zij dus meer verdienen. Maar is dat wel zo? In mijn geval in ieder geval niet.
Vorig jaar  september gingen we met de hele familie naar Corsica, met het vliegtuig en daar huurden we een villa en een auto. En wat gebeurde daarna? Nog enkele maanden kreeg ik bij mijn bezoeken aan Facebook en Google-sites reclames voorgeschoteld van vluchten naar Corsica, daar een huisje huren en een auto. How stupid can you get? Snappen ze dan niet, dat als ik iets gekocht heb, ik juist in de maanden daarna helemaal geen behoefte meer heb aan een auto huren op Corsica. Ze blijken zelfs niet in staat om iets te bedenken als soortgelijke vakanties in andere Mediterrane landen.

We gaan verhuizen en gisteren kochten we een wc-bril. En wat krijg ik nu te zien? U raadt het al…
En, oh ja, laatst heb ik zo’n vouwstoeltje te koop aangeboden op Marktplaats. Het laatste was ik zou willen is er één kopen.
Google-Facebook-stom

Parken verbinden? Dat zijn ze al!

Dit bericht is vandaag verzonden naar de gemeente Den Haag. Heb je ook bezwaar? Schrijf of mail (info-internationalezone@denhaag.nl) dan naar de gemeente. Dat kan nog tot 17-1-2016.

Behoud-Scheveningse-bosjes
Sinds m’n vroege jeugd, begin jaren vijftig, ken ik de drie gebieden die (volgens wethouder Revis c.s.) met elkaar verbonden moeten worden tot één ‘Internationaal park’. Raar, dat gebieden die allang met elkaar verbonden zijn, nu opeens ‘verbonden’ moeten worden. Is dat echt de bedoeling? Of is er iets anders aan de hand?

Als welpje speelde ik in het Westbroekpark en het gebied rond de belvedère/waterpartij. Via het pad het Westbroekpark uit kwam je, langs Troelstra, rechtsaf zo van het ene in het andere park. Wandelend of fietsend, het maakte niet uit. En tegenwoordig kan het ook nog via een pontje achter het Rosarium. Wat wil je nog meer?

Later maakten we met onze kinderen vanuit de speelplaats in de Scheveningse bosjes, via de zandvlakte en al die gekke kronkelende paadjes wandelingen naar en rond de Waterpartij. We staken daarbij de Teldersweg over, wel voorzichtig, maar het ging allemaal prima. Wat wil je nog meer?

Daarna fietste ik jarenlang vanuit het Valkenboskwartier naar mijn werk in Scheveningen en doorkruiste de drie gebieden zonder enige moeite. Dwars door de Scheveningse bosjes, dan de weg langs de Waterpartij over, waar je soms even op het verkeer moest wachten, vervolgens langs de waterpartij en door het Westbroekpark. Wat wil je nog meer?

Zo zijn er nog veel meer herinneringen, waaruit – in ieder geval voor mij – blijkt dat de gebieden allang met elkaar verbonden zijn. Ik kan me best voorstellen dat dat hier een daar wat veiliger maakt, bijvoorbeeld door een extra stoplicht bij de Teldersweg. Toch zou ik, als het om betere verbindingen gaat, eerder aan dieren denken. Voor hen is de Teldersweg een echte barrière.

Maar wil ik 23 meter brede kaalslag voor kilometerslange nieuwe paden? Verlichting, biertenten, festivals, pop-up toestanden en andere reuring? Nee, die maken deze drie  prachtige gebieden alleen maar kapot, laten talloze oude bomen verdwijnen, maken herrie, trekken publiek aan dat natuur vertrapt en dieren verjaagt.

Zo laten dus, ook voor de generaties na ons, expats of niet. Met wat meer onderhoud hier een daar, een veilige oversteekplaats en nog wat kleine ingrepen. Makkelijk te realiseren voor 6,5 miljoen. Wat wil je nog meer?

Rob van Eeden

Uberpop is dood, leve ÜberRob!

UberRobAl jaren bied ik vrienden en kennissen aan om ze ergens naartoe te rijden en/of op te halen met onze super hybride/plug-in, die in de stad geheel elektrisch rijdt/glijdt. Maar wat ik ook probeer, er wordt maar weinig van gebruik gemaakt. Op de een of andere manier vinden mensen het toch moeilijk om een ander te vragen iets – zomaar, voor niets – te doen.

Misschien is de oplossing: Taxibedrijf ÜberRob (voorlopig alleen voor Den Haag en omgeving), zeker nu ik geen concurrentie meer heb van Uberpop. Uw aanvragen zijn van harte welkom en het tarief is 30% van een normale taxirit. Wat wil je nog meer? Dit alles tijdens de proefperiode van nu tot en met 24 december a.s. Hoort zegt het voort!

PS Natuurlijk ben ik geen 24/7 bedrijf, het zou dus wel eens niet goed kunnen uitkomen, dan heb je pech, of is misschien een afspraak op een ander tijdstip wel mogelijk.

Statistisch raadsel, wie helpt?

NB: (20-8-2015) Het onderstaande raadsel is inmiddels opgelost, ik hoop hier binnenkort verslag van te doen, nogal een ingewikkeld verhaal…

Sinds mei 2007, dus ruim acht jaar, verkoop ik tweedehands boeken via Bol.com. Het vorige artikel in dit blog ging daarover. Nu doet zich daarbij, sinds twee maanden, een raadselachtig iets voor.
Kopers van boeken krijgen van Bol.com een verzoek om de koop te beoordelen, ze kunnen dan drie of vier rapportcijfers geven. Het gemiddelde van de rapportcijfers (van de laatste drie maanden) is te zien op de Bol-site als mensen overwegen een tweedhands boek bij mij of een ander te kopen.  Ook zijn alle beoordelingen ooit (nu 875) in mijn verkoopaccount te zien, gerangschikt op datum, zie de afbeelding hieronder.

Vroeger verkocht ik gemiddeld z’n 20 boeken per maand. De laatste maanden is dat iets toegenomen, het zijn er nu meer dan dertig. En nu het raadsel. Sinds 19 mei j.l. heb ik geen beoordelingen meer ontvangen, terwijl er sinds die tijd zo’n 70 boeken zijn verkocht.
Van mei 2007 t/m mei 2015 ontving ik 875 beoordelingen over 2.000 verkochte boeken, gemiddeld 1 op de 2,3 kopers gaf een beoordeling. Maar sinds mei 2015 geven van de 70 kopers er NUL een beoordeling.

Correspondentie met de service-desk van Bol levert op dat zij niets hebben veranderd aan de verzoeken om beoordeling. Ze geven toe dat het statistisch vreemd is dat sinds 19 mei geen koper meer heeft beoordeeld, maar ze kunnen er verder niets aan doen.

Tijdens mijn studie heb ik goede cijfers gehaald voor Statistiek 1 en 2, maar ik kan me er weinig meer van herinneren. Kan iemand uitrekenen wat de statistische kans is van die nul beoordelingen van de afgelopen twee maanden na 8 jaar met een gemiddelde van 1 op de 2,3?
Bol-beoordelingen

M’n CV bijgewerkt

Carrière – in vogelvlucht – met meest recente bovenaan:

  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Hitte-eilanden, website over het hitte-eiland-effect en wat ertegen te doen is. 2014-heden.
  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Meer groen? Zelf doen!, website over vergroenen van de stad. 2013-2014.
  • Wekelijkse columnist (met Hanneke van Veen) voor de website van Tros Radar over geld en consumentenzaken. 2011-2013.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van Sparen voor later en nu! 2010.
  • Schrijver van Netwerken, zo eenvoudig is het (niet), met zesde druk. 2009-heden.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van www.vanspaarbankveranderen.nl, www.vanbetaalrekeningveranderen.nl en www.verhuisjegeld.nl. Eerlijke voorlichting en informatie over sparen en banken. 2007-heden.
  • Tweewekelijkse rubriek De Loopbaancoach in Volkskrant Banen. 2006-2008.
  • Schrijver van Netwerken werkt, op weg naar de baan die je wilt. Negentien drukken met meer dan 40.000 ex verkocht. 2004-heden.
  • Oprichter/partner bij Netwerk-partners. Individueel outplacement en loopbaanbegeleiding, ontwikkelen en geven van netwerk-trainingen. 2003-heden.
  • Mede-oprichter/eigenaar van (toen innovatieve) wijk-site www.uitvinderswijk.nl. 2003-2014.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van zes boeken over sober leven, geld en financiële onafhankelijkheid, bestseller (50.000+): Je geld of je leven. 1994-2002.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van de Vrekkenkrant en tijdschrift GENOEG en stg. Zuinigheid met Stijl. 1992-2002.
  • Consulent bij outplacement- en loopbaanbureau Van Ede & Partners 1993-2002, begeleiding van loopbaancliënten, trainingen en website-ontwikkeling.
  • Projectleider, personeelsmanager en directielid van milieu-ingenieursbureau CE-Delft. 1986-93.
  • Oprichter/directeur adviesbureau Schep je Eigen Werk, advies en begeleiding voor kleinschalige startende ondernemers. 1981-86.
  • Eigenaar/wever van weverij AVE, 250 vloerkleden, lopers en wandkleden geweven en verkocht. Cursussen en materialen ontwikkeld voor de verwerking van afvaltextiel. 1979-86.
  • Wetenschappelijk hoofdmedewerker EUR, bij prof. Jan Buiter, bedrijfskunde/sociologie. 1978-81.
  • Stafmedewerker bij Stimezo Nederland, betrokken bij onderzoek en publicaties over abortushulpverlening in Nederland en abortuswetgeving. 1973-78.
  • Mede-oprichter van anti-autoritaire crèche De Kleine Witte. 1970.
  • Ambtenaartje bij het ministerie van CRM (onder Marga Klompé). 1970-72.
  • Eerste werkervaringen bij Nederlanden van 1845 (statistisch werk, 1967), Laurens sigarettenfabriek en Rymenam agenda’s (lopende band werk, 1966-67) en Telegraaf (krantenwijk, 1960-61).

Nieuwe website over hitte-eilanden

Sinds we in ons nieuwe huis wonen , zijn we tot de ontdekking gekomen dat Hanneke en ik op een zogenaamd hitte-eiland wonen. Wij hadden nog nooit van dat begrip gehoord en al helemaal niet van het hitte-eiland-effect.

We zijn vanaf dat moment druk bezig geweest om informatie bij elkaar te krijgen. Na ruim een week besloten we een website te maken waarin – voor een groter publiek – de informatie van onderzoeken en rapporten van de afgelopen jaren op een begrijpelijke wijze is samengevat.

Gisteren was het zover. Het gaat om een serieus probleem dat – alleen al in Europa – tijdens hittegolven tienduizenden levens heeft gekost en zal gaan kosten. Maar het is niet hopeloos, want er kan van alles aan gedaan worden. Nieuwsgierig? zie:www.hitte-eilanden.nl.

klimatopenkaart-den-haag-bosch-slabbers (1)
Hitte-eiland kaart ontleend aan Bosch Slabbers (2010)

 

De twijfelbrigade en Nietzsche

Vaak lees ik meer dan één boek tegelijk, meestal hebben die niets of weinig met elkaar te maken. Soms zijn er grappige parallellen, zoals tussen De twijfelbrigade van Jan Paul van Soest en De vrolijke wetenschap van Nietzsche.

Twijfelbrigade_boek-196x300De twijfelbrigade (een boek dat vijf sterren zou moeten krijgen) gaat over door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde: een inmiddels onomstotelijk feit, bewezen met een enorme hoeveelheid gedegen onderzoek. Toch is slechts 5% van alle (klimaat)wetenschappers (de twijfelbrigade, die dat dus allemaal in twijfel trekt) in staat om politiek en publieke opinie veel beter te beïnvloeden dan de meer dan 95% van de wetenschappers die het in feite bij het rechte eind hebben. Hier is natuurlijk veel meer over te zeggen, lees daarvoor het boek.

Ondanks dat ze zich steeds weer baseren op nauwelijks gefundeerd, verouderd, vervalst onderzoek is de twijfelbrigade in staat gebleken ons ernstig te laten twijfelen aan het feit dat de aarde deze eeuw zeker tussen de 2 tot 4 graden Celsius zal opwarmen met alle desastreuze gevolgen van dien. In Nederland ‘gelooft’ minder dan 45% van de volwassenen in de opwarming van het klimaat door de mens.
Om dat te bereiken heeft de twijfelbrigade een heel arsenaal strategieën en tactieken in stelling gebracht en gebruikt die vooral via (sociale) media. Framing, spinning, lobbying, op de man spelen enz. enz. En dat alles aantoonbaar gesteund en gefinancierd door de bekende industriële belanghebbenden (olie, gas, kernenergie, tabaksindustrie etc.).

Een belangrijk voordeel dat de twijfelbrigade heeft bij haar propaganda, is het psychologische feit dat wij mensen nu eenmaal niet snel geneigd zijn om bestaande ideeën en opvattingen te laten varen als zich nieuwe, conflicterende kennis aandient. Helemaal niet als die nieuwe kennis je niet direct – en op korte termijn – raakt, maar wel geld lijkt te gaan kosten. Ook daarover veel meer in het boek zelf.

En dan lees je opeens Nietzsche:

Niet-voorbestemd-tot-kennis---Nietzsche

Ik heb voorspellende gaven…

Alles totaal op z’n kop: De val van Icarus.           Henri Matisse

Bijna drie jaar geleden, schreef ik (aus einem Guss) onderstaande tekst, onder de titel: DE crisis? Weg ermee!

Op allerlei manieren zit DE crisis, waarover kranten en media maar niet lijken te kunnen ophouden, me echt tot hier! Helemaal spuugzat ben ik al die artikelen en verhalen van tientallen/honderden journalisten, deskundigen, demonstranten of wie dan ook. Ze spreken elkaar tegen, spreken elkaar na, discussiëren, voorspellen enzovoort, etcetera en zo verder.

Van de week nog twee (naar mijn indruk deskundige) economen bij de DWDD. Een uiterst merkwaardige vertoning, experts die op een lacherige, gegeneerde toon vertellen dat het misschien wel bijna is afgelopen met de euro, met Europa of nog erger. En dat we er ook niet veel aan kunnen doen. Menen ze dat nou? Zijn ze echt serieus? Waarom stellen ze zich dan zo aan onder aanvoering van lachmannetje Matthijs?

Mijn voorspelling: over een paar jaren zeggen we terugkijkend op DE crisis: het was geen leuke tijd, we hebben (terecht) flink moeten inleveren, we waren in verwarring, we waren bang, maar we hebben er toch wel iets van geleerd. En Europa? Dat bestaat nog steeds, met Griekenland erbij, plus de andere landen die zich inmiddels hebben aangesloten. En de euro? Niets aan de hand!
En China of Brazilië? Laten we hopen dat het dáár wat beter gaat, dat er misschien iets meer democratie en mensenrechten zijn, en iets minder milieuvernietiging. Maar ja, dat vraagt nu eenmaal zijn tijd.

En al die mensen die met hun goud- en zilverbaren de rimboe zijn ingetrokken om zich onafhankelijk te maken van het definitief instortende globale wereldsysteem? Die zijn allang weer terug en hebben hun baren en munten maar weer ingeruild voor euro’s om brood en spelen te kunnen kopen in de mall, supermarkt of biologische winkel.

DE crisis, hou toch op! Je moest eens weten hoe ik me af en toe voel…

Groene Engel slaat weer toe!

Groene-Engel-350Hanneke ken ik niet anders dan – op de een of andere manier – actief met planten en bloemen. Ik heb me er jaren tegen verzet, als gelukkige bezitter van een bos plastic tulpen op de schoorsteen, maar het mocht niet baten. Sterker nog, ze heeft me min of meer bekeerd.
Zelfs ik ben nu af en toe aan te treffen in tuinen en tuintjes en doe daar het mijne om planten en struiken te verzorgen. Niet zozeer in onze (voormalige) tuin, want dat was echt haar domein, maar wel in en om de wijk waar we woonden. Een verslag daarvan staat op de Meer Groen KAART.

Na ons vertrek uit de Marconistraat, dacht ik dat het – met het kleine balkonnetje van het nieuwe huis – wel zo’n beetje zou zijn afgelopen met tuinieren. Dat we nu ongestoord – op ieder moment – de deur achter ons konden dichttrekken en op vakantie gaan, voor een week, voor een paar maanden; het maakte niet uit, dacht ik. Maar ik had buiten de waard gerekend, want er staan inmiddels binnen, op het balkon en voor de deur heel wat bakken en potten. Toch weer een heel georganiseer om die goed te laten verzorgen tijdens onze afwezigheid. En dat is nog niet alles.

gevel-11Toen we in maart verhuisden was er in onze nieuwe straat nauwelijks groen, hier en daar wel wat potten bij voordeuren en een bescheiden geveltuintje. Het hele buurtje (Eden genaamd) is nogal stenig en onze straat was daar een goed voorbeeld van. Nu, vijf maanden later heeft een ware metamorfose plaatsgevonden. Het kan niet anders, de Groene Engel heeft toegeslagen! Eerst werden allerlei restanten uit de oude tuin verpot en rond onze voordeur gezet.

boomspiegel-AV-1Maar de boomspiegels in ons stukje straat, vier flinke grote, lagen er troosteloos bij, vol onkruid, blikjes, peuken, hondenpoep etc. Ook dat werd door Hanneke voortvarend aangepakt. Nu zijn ze (met wat hulp van buren en ondergetekende) een lust voor het oog en groeien en bloeien zo hard dat er al bijna een compost-hoop nodig is.
Bijkomend voordeel? Hanneke krijgt zo makkelijk contact met mensen uit de straat en het omliggende wijkje. Ze wordt vaak aangesproken, bijna iedereen vindt het leuk dat de buurt groener wordt.
Het is misschien jammer dat we niet zomaar de deur achter ons dicht kunnen trekken, maar al dat nieuwe groen is me meer waard .

Kabouterhuis ontruimd…

SOorspronkelijk KabouterhuisjeOplettende buurtbewoners  van de Uitvinderswijk hebben het wellicht opgemerkt. Het kabouterhuisje is verlaten. Het geveltje van hun woning is nog steeds te zien op de bekende oude plek, maar van enige verdere bedrijvigheid of bewoning is niets meer te merken.
Na vele pogingen van kabouters, smurfen en andere bewoners om er een permanent verblijf op te bouwen, is door de laatste groep smurfen besloten te verhuizen. Nog onlangs is dit groepje daklozen gezien, wandelend in een goot, zeulend met al hun huisraad, richting centrum Den Haag.
We zijn benieuwd of ze er daar misschien wel in zullen slagen een blijvend verblijf op te bouwen. (wordt vervolgd)