Wie spaart, heeft wat. Of liever: houdt wat over. En met dat spaargeld moet je iets: in een oude sok stoppen, ergens in beleggen of op een spaarbank zetten.
Maar ondanks dat Hanneke en ik ons al jaren bezig houden met dit soort zaken, vraag ik me af hoe dat verder moet in 2013.
We zijn gewend te wonen in huizen, zo gebouwd en ingericht dat het er ook ‘s winters warm en gezellig is. Verwarming aan, lampen aan, niets bijzonders.
Maar er is echt iets aan de hand. Wonen en werken kan steeds vaker zonder (hoge) energierekening, zonder CO2-uitstoot en andere nadelen voor het milieu…
Lees meer in de wekelijkse column van Hanneke
Hanneke & ik waren laatst op bezoek bij vriend Peter R. in het zuiden van Frankrijk, waarover we hier vele malen eerder berichtten. Hij liet ons foto’s zien uit zijn verre Nederlandse verleden, toen hij actief was bij en voor o.a. de Bajeskrant. Wie schetstte onze verbazing toen we onderstaande foto aantroffen, met daarop Peter van Loon (met trompet) en zijn twee zonen Jeroen en Berend. Wij kenden Peter R. (nog) niet in 1974 (hij maakte het bord met opschrift van Kropotkin), maar er waren als wel relaties, want met Peter van Loon en de kinderen waren we actief in de anti-autoritaire kresj in de Assendelftstraat in Den Haag. Wie de ‘rechter’ is en de blije man rechts weet ik niet. Eén van jullie misschien?
Onenigheid over erfenissen is een geliefd onderwerp in romans en films. Daar gaat het dan vaak om kluizen vol geld, aandelen, huizen en juwelen.
Maar ook in het gewone leven is erven gevoelige materie. Zelfs iets heel kleins of ‘onbenulligs’ kan aanleiding kan zijn voor een jaren durende familievete.
Lees verder.
Ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum van het verschijnen van het boek Your Money or Your Life (waarvan in de USA alleen al meer dan 1 miljoen ex. zijn verkocht), stuurden we een videoboodschap naar Vicky Robin, schrijfster van het Amerikaanse boek en al die jaren promotor van het gedachtengoed achter Your Money of Your Life.. Kijk vooral ook op de Amerikaanse jubileumsite: ymoyl.wordpress.com.
Al vele jaren verzenden Hanneke en de onze boeken aan mensen die via diverse websites bestellen. Voorbeeld daarvan is www.netwerkenwerkt.nl, waarop een bestelformulier te vinden is.
Toen we ooit begonnen met het verkopen van boeken via internet, vroegen we bestellers om eerst het vereiste bedrag over te maken. Zodra het geld ontvangen was, stuurden we het met een (reeds voldane) factuur toe.
Ik weet niet meer wie me voorstelde het anders te doen. Iemand zei dat het veel ‘lucratiever’ was om mensen zonder betaling te laten bestellen, en ze dan het boek met – in vertrouwen – de factuur toe te zenden. Dit bleek een schot in de roos. Het resultaat was dat we twee keer zoveel bestellingen kregen.
Maar betaalt iedereen dan wel? Nee, niet iedereen betaalt, maar wel het overgrote deel. Het is elk jaar ongeveer hetzelfde percentage tussen 1 en 3% dat uiteindelijk niet betaalt. Sinds begin 2012 zijn er 150 boeken verzonden. Gisteren heb ik de telling gedaan van degenen die niet betaald hebben binnen de gestelde termijn. Dat zijn er zegge en schrijve: 3.
De keus tussen deze twee manieren van verzenden is duidelijk. Ofwel 75 boeken zeker betaald verkopen, ofwel 150, waarvan 3 wanbetalers, die na 3 tot 9 maanden nog steeds niets betaald hebben. Natuurlijk gaan we daarom door met het – in vertrouwen – meezenden van de te betalen factuur.
Er zijn overigens meer mensen die te laat betalen. Na ruim een maand stuur ik die een mailtje met de volgende tekst:
Op <dag-maand> zond ik u ons boek met – in vertrouwen – een factuur.
Tot op heden is geen betaling ontvangen.
Graag even aandacht,
Meestal wordt hierop positief gereageerd, en het bedrag alsnog overgemaakt. Daarna doe ik meestal niets, want de ervaring wijst uit dat een tweede herinnering tevergeefs is. Behalve als je het op een beetje creatieve manier doet. Gisteren zond ik de drie echte wanbetalers (langer dan 3 maanden geen betaling, noch reactie op herinnering) de volgende mail:
Het is opmerkelijk dat een klein percentage (1 tot 3%) van degenen die boeken bestellen, niet betalen.
U bent daar één van. En omdat u al meer dan <..> maanden geen enkele betaling hebt gedaan, BENT U GENOMINEERD voor:
DE SLECHTST BETALENDE KLANT VAN ROB VAN EEDEN TROFFEE 2012.
We houden u op de hoogte van de binnenkort uit te reiken trofee onder belangstelling van pers en media.
Hebt u hiervoor GEEN belangstelling, maak dan € <bedrag> over op bankrekening 39.02.24.162 van Van Eeden Advies, den Haag, onder vermelding van GEEN NOMINATIE
Dit blijkt prima te werken, inmiddels heeft één van hen betaald, onder vermelding: “Hiermee zie ik af van mijn nominatie.” Een ander mailde vandaag: “Grappige en doeltreffende zoveelste herinnering. Ik kan me voorstellen dat het erg irritant is wanbetalers achter de broek te zitten dus mooi aangepakt. Ik had echter niet de intentie wanbetaler te zijn – heb na uw vorige (ook al tweede dus niet best) herinnering de som overgemaakt via internetbankieren. Is blijkbaar niet aangekomen, ik kan deze ook niet meer in mijn afschriften terugvinden. Dus nogmaals betaling gedaan – deze keer met 3,00 euro zelfopgelegde boete. Als het goed is ontvangt u dus nu 18,95. Met excuses.”
Deze betaling is inmiddels ontvangen. Wie weet komt nummer 3 ook nog over de brug, dan is de score 100% betaald.
PS Verder opvallend was dat alle late of niet betalers uit Amsterdam kwamen. Bestellingen komen uit het hele land, maar dat alle slechte betalers in Amsterdam zitten? Daar moet ik de volgende keer maar eens induiken.
Soms ligt iets op de verkeerde plek: bij een eigenaar die er niets meer mee kan, terwijl een ander er juist om zit te springen. Zo gaat dat niet alleen met spullen, maar ook met tijd, aandacht en kennis. De een heeft er teveel van, de ander heeft het juist hard nodig. Maar hoe vinden ze elkaar?
LEES VERDER
Bijna zestig procent van alle Nederlandse huishoudens heeft spaargeld, variërend van een paar honderd euro tot vele tonnen. Eerst bouw je zo’n spaartegoed op, maar er komt een moment dat je het gaat aanspreken, dat heet: ontsparen. Om een klap op te vangen of wanneer je, je inkomen wilt of moet aanvullen. Lees meer
Een honkvaste kiezer ben ik nooit geweest. Bij elke verkiezing zijn er bijna altijd wel twee of drie partijen die wat lijken en de keuze daartussen maak ik – eerlijk gezegd – nogal intuïtief op basis van een debat, een bepaalde kandidaat of een goeie affiche. Deze keer wil ik het anders doen.
LEES VERDER op de vernieuwde site van TROS RADAR.
Rob van Eeden blog 