Na de publicatie van het tweede nummer van de Vrekkenkrant, in juni 1992 kregen Hanneke en ik te maken met een stortvloed aan belangstelling van media en pers. Hier in ons persoonlijke archief staat ruim een meter met knipsels uit binnen- en buitenland. Ook hadden we al jaren een grote koffer met video-opnamen van de interviews in talkshows, voor lokale, en nationale media in binnen en buitenland en nog wat andere films. Die ben ik nu aan het digitaliseren (hell of a job overigens) met de bedoeling e.e.a. te publiceren op het Youtube-kanaal Vrekkenkrant Archief.
De eerste twee video’s zijn daar nu opgenomen, nog niet helemaal naar tevredenheid, maar wellicht toch interessant op eens te bekijken. Ons lijkt de boodschap nu nog relevanter dan bijna 25 jaar geleden…
Oprichter/partner bij Netwerk-partners. Individueel outplacement en loopbaanbegeleiding, ontwikkelen en geven van netwerk-trainingen. 2003-heden.
Mede-oprichter/eigenaar van (toen innovatieve) wijk-site www.uitvinderswijk.nl. 2003-2014.
Schrijver (met Hanneke van Veen) van zes boeken over sober leven, geld en financiële onafhankelijkheid, bestseller (50.000+): Je geld of je leven. 1994-2002.
Oprichter (met Hanneke van Veen) van de Vrekkenkrant en tijdschrift GENOEG en stg. Zuinigheid met Stijl. 1992-2002.
Consulent bij outplacement- en loopbaanbureau Van Ede & Partners 1993-2002, begeleiding van loopbaancliënten, trainingen en website-ontwikkeling.
Projectleider, personeelsmanager en directielid van milieu-ingenieursbureau CE-Delft. 1986-93.
Oprichter/directeur adviesbureau Schep je Eigen Werk, advies en begeleiding voor kleinschalige startende ondernemers. 1981-86.
Eigenaar/wever van weverij AVE, 250 vloerkleden, lopers en wandkleden geweven en verkocht. Cursussen en materialen ontwikkeld voor de verwerking van afvaltextiel. 1979-86.
Wetenschappelijk hoofdmedewerker EUR, bij prof. Jan Buiter, bedrijfskunde/sociologie. 1978-81.
Stafmedewerker bij Stimezo Nederland, betrokken bij onderzoek en publicaties over abortushulpverlening in Nederland en abortuswetgeving. 1973-78.
Mede-oprichter van anti-autoritaire crèche De Kleine Witte. 1970.
Ambtenaartje bij het ministerie van CRM (onder Marga Klompé). 1970-72.
Eerste werkervaringen bij Nederlanden van 1845 (statistisch werk, 1967), Laurens sigarettenfabriek en Rymenam agenda’s (lopende band werk, 1966-67) en Telegraaf (krantenwijk, 1960-61).
Vaak lees ik meer dan één boek tegelijk, meestal hebben die niets of weinig met elkaar te maken. Soms zijn er grappige parallellen, zoals tussen De twijfelbrigade van Jan Paul van Soest en De vrolijke wetenschap van Nietzsche.
De twijfelbrigade (een boek dat vijf sterren zou moeten krijgen) gaat over door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde: een inmiddels onomstotelijk feit, bewezen met een enorme hoeveelheid gedegen onderzoek. Toch is slechts 5% van alle (klimaat)wetenschappers (de twijfelbrigade, die dat dus allemaal in twijfel trekt) in staat om politiek en publieke opinie veel beter te beïnvloeden dan de meer dan 95% van de wetenschappers die het in feite bij het rechte eind hebben. Hier is natuurlijk veel meer over te zeggen, lees daarvoor het boek.
Ondanks dat ze zich steeds weer baseren op nauwelijks gefundeerd, verouderd, vervalst onderzoek is de twijfelbrigade in staat gebleken ons ernstig te laten twijfelen aan het feit dat de aarde deze eeuw zeker tussen de 2 tot 4 graden Celsius zal opwarmen met alle desastreuze gevolgen van dien. In Nederland ‘gelooft’ minder dan 45% van de volwassenen in de opwarming van het klimaat door de mens.
Om dat te bereiken heeft de twijfelbrigade een heel arsenaal strategieën en tactieken in stelling gebracht en gebruikt die vooral via (sociale) media. Framing, spinning, lobbying, op de man spelen enz. enz. En dat alles aantoonbaar gesteund en gefinancierd door de bekende industriële belanghebbenden (olie, gas, kernenergie, tabaksindustrie etc.).
Een belangrijk voordeel dat de twijfelbrigade heeft bij haar propaganda, is het psychologische feit dat wij mensen nu eenmaal niet snel geneigd zijn om bestaande ideeën en opvattingen te laten varen als zich nieuwe, conflicterende kennis aandient. Helemaal niet als die nieuwe kennis je niet direct – en op korte termijn – raakt, maar wel geld lijkt te gaan kosten. Ook daarover veel meer in het boek zelf.
Alles totaal op z’n kop: De val van Icarus. Henri Matisse
Bijna drie jaar geleden, schreef ik (aus einem Guss) onderstaande tekst, onder de titel: DE crisis? Weg ermee!
Op allerlei manieren zit DE crisis, waarover kranten en media maar niet lijken te kunnen ophouden, me echt tot hier! Helemaal spuugzat ben ik al die artikelen en verhalen van tientallen/honderden journalisten, deskundigen, demonstranten of wie dan ook. Ze spreken elkaar tegen, spreken elkaar na, discussiëren, voorspellen enzovoort, etcetera en zo verder.
Van de week nog twee (naar mijn indruk deskundige) economen bij de DWDD. Een uiterst merkwaardige vertoning, experts die op een lacherige, gegeneerde toon vertellen dat het misschien wel bijna is afgelopen met de euro, met Europa of nog erger. En dat we er ook niet veel aan kunnen doen. Menen ze dat nou? Zijn ze echt serieus? Waarom stellen ze zich dan zo aan onder aanvoering van lachmannetje Matthijs?
Mijn voorspelling: over een paar jaren zeggen we terugkijkend op DE crisis: het was geen leuke tijd, we hebben (terecht) flink moeten inleveren, we waren in verwarring, we waren bang, maar we hebben er toch wel iets van geleerd. En Europa? Dat bestaat nog steeds, met Griekenland erbij, plus de andere landen die zich inmiddels hebben aangesloten. En de euro? Niets aan de hand! En China of Brazilië? Laten we hopen dat het dáár wat beter gaat, dat er misschien iets meer democratie en mensenrechten zijn, en iets minder milieuvernietiging. Maar ja, dat vraagt nu eenmaal zijn tijd.
En al die mensen die met hun goud- en zilverbaren de rimboe zijn ingetrokken om zich onafhankelijk te maken van het definitief instortende globale wereldsysteem? Die zijn allang weer terug en hebben hun baren en munten maar weer ingeruild voor euro’s om brood en spelen te kunnen kopen in de mall, supermarkt of biologische winkel.
DE crisis, hou toch op! Je moest eens weten hoe ik me af en toe voel…
Van verschillende kanten komt de vraag, waarom ik offline ga in 2014. Door de NSA? Omdat Google precies weet waar je wanneer bent? Eigenlijk niet.
Ik heb er – na zo’n 30 jaar achter/voor beeldschermen – gewoon genoeg van. Een ruwe schatting: 25.000 uur, oftewel 3 jaar vol continu, 365 dagen, 24 uur per dag aan de computer gekluisterd. DRIE VOLLE JAREN. In normale 40-urige werkweken ruim 10 jaar, dus een derde van mijn werktijd. Misschien iets te ruim geschat, maar het is en blijft een heel lange tijd. En dan heb ik nog niet eens tv meegerekend.
Nou is dat voor een groot deel handig geweest en heeft het veel opgeleverd, maar vooral de laatste jaren met de nieuwe sociale media is het me steeds meer gaan tegenstaan. Af en toe is het best leuk om iets grappigs of bijzonders te lezen/zien op Facebook etc., maar meestal kost het vooral tijd en beklijft er bitter weinig.
Helemaal offline gaat trouwens al niet meer. Bankzaken, tenminste als je niet bij de grote drie banken wilt zitten, is onmogelijk zonder computer, dus dat zal ik blijven doen. En af en toe ook best eens wat opzoeken, als dat zo uitkomt.
E-mailen (waarvan toch zeker 75% nutteloze ballast is, in mijn geval, hoe goed ik me ook van alles unsubscribe), Facebook, Linkedin, Twitter, Pinterest etc. hoeven even niet meer. Ik kies voor ‘echt’ contact, via de telefoon of sms (als het dringend is), en vooral, hoop ik, face-to-face contact met vrienden, familie en ieder ander die daar zin in heeft.
U weet me te vinden.
Rob van Eeden
PS Voor alle duidelijkheid: met sommigen heb ik natuurlijk zeer zin- en waardevol contact (gehad) via sociale media en e-mail. Wees er van overtuigd dat ik ons contact zeker wil voortzetten. Het gaat me niet om het afbreken, maar juist het versterken van contact, maar dan in een iets andere vorm. That’s all!
Met ingang van 1-1-2014 ben ik offline.
Dat wil zeggen, niet meer actief via: e-mail, Linkedin, Facebook, Twitter, Pinterest en andere sociale media. Ook worden sites als de Uitvinderswijk en Meer groen? Zelf doen! niet meer door mij onderhouden (wel door anderen).
Te bereiken ben ik nog steeds via vaste en portable (bejaarden)telefoon, slakkenpost en bezoek aan huis.
Van 14 januari 2011 t/m 14 februari 2013 schreven Hanneke en ik 100 columns voor de site en Nieuwsbrief van Tros Radar. Over geld- en consumentenzaken. Het moest vooral ‘spraakmakend’ zijn. Dat is aardig gelukt, gezien de overvloed van commentaren, waarop we in de laatste column ingaan, want het was – af en toe – wel even schrikken. Alle 100 columns zijn netjes door Radar opgeslagen. HIER zijn ze allemaal te lezen.
Tijdens een geanimeerde bijeenkomst van Themater met ruim 350 bezoekers, in het Isala-theater in Capelle aan de IJssel, demonstreerden we de woonmantel voor de laatste keer.
En toonden we vooral de nieuwste innovatie op het gebied van cocooning: de elektrische vloermat (met dimmer). Veel meer foto’s zijn HIER te zien, het verslag volgt later.
Ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum van het verschijnen van het boek Your Money or Your Life (waarvan in de USA alleen al meer dan 1 miljoen ex. zijn verkocht), stuurden we een videoboodschap naar Vicky Robin, schrijfster van het Amerikaanse boek en al die jaren promotor van het gedachtengoed achter Your Money of Your Life.. Kijk vooral ook op de Amerikaanse jubileumsite: ymoyl.wordpress.com.
Rob van Eeden blog 