Categorie archief: Schrijver

Nu ben ik eindelijk iemand: nummer 849507

Vorige week kreeg ik onderstaande mail, met het verheugende bericht dat ik bij de eerste miljoen abonnees van Linkedin hoor. En dat terwijl er nu 100 miljoen zijn. Even fantaseerde is nog een mooie bonus te gaan ontvangen, maar helaas, niets van dit al. Loze woorden van een dikke directeur. Of dat nou echt reclame is? Part of their story? Or are they part of my story?

100M members
Dear Rob,
I want to personally thank you because you were one of LinkedIn’s first million members (member number 849507 in fact!*). In any technology adoption lifecycle, there are the early adopters, those who help lead the way. That was you. 

We hit a big milestone at LinkedIn this week when our 100 millionth member joined the site.
When we founded LinkedIn, our vision was to help the world’s professionals be more successful and productive. Today, with your help, LinkedIn is changing the lives of millions of members by helping them connect with others, find jobs, get insights, start a business, and much more.

We are grateful for your support and look forward to helping you accomplish much more in the years to come. I hope that you are having a great year.
Sincerely,

Reid Hoffman Signature
Reid Hoffman Reid Hoffman
Co-founder and Chairman
LinkedIn

Dromen over eieren

Op mijn vorige weblog had ik een rubriek Vannacht gedroomd, die (voor mij) na al die jaren best grappig is om te lezen. Kan me de meeste van die dromen nauwelijks herinneren. En ik realiseer me dat ik het nooit meer zover zal brengen als mijn verre voorouder met zijn Dromenboek.

Maar vannacht toch wel weer een vreemde droom gehad, die enigszins verband lijkt te houden met het toegenomen aantal eieren dat Hanneke en ik momenteel eten om redenen, waarop ik hier wellicht later nog eens inga. De droom was als volgt:
Ik was bezig twee eieren in een kom te kloppen, maar na een tijdje zag ik dat de dooiers niet kapot gingen. Ik drukte erop met de garde en sloeg nog harder, maar ze bleven keurig heel. Nog harder erop gedrukt en geslagen met de garde, maar het hielp niet. Toen pakte ik een dooier met mijn hand op en kneep erin. Hij bleek te bestaan uit een vezelachtige, gele substantie die veel harder was dan een dooier. Is dit het begin van een kuiken, dacht ik. Nee, dat zou er heel anders uitzien. Het geheel was wel wat te vervormen, maar uit elkaar kreeg ik het niet. Ik bleef de dooiers met mijn handen kneden, maar kwam niet veel verder. En werd wakker.

Vanmiddag aan de psychiater maar eens vragen wat dat nu allemaal betekent.

Tien columns voor Tros Radar site

Tot nu toe schreven Hanneke & ik tien columns voor de site van Tros Radar. Meer werk dan we dachten, veel meer. Langzamerhand begint het wat te worden, vinden we. Eigenlijk twee soorten columns door elkaar, maar dat wordt na lezing vanzelf duidelijk.
17-3-2011, Eten is om op te eten Lees meer
10-3-2011, Wie financieert eigelijk Gaddafi? Lees meer
3-3-2011, Vreemdgaan loont! Lees meer
24-2-2011,  Minikrediet, beter niet! Lees meer
17-2-2011,  Op je knieën door de supermarkt! Lees meer
10-2-2011, Bulderen om bonussen Lees meer
3-2-2011,  Gezakt voor de Nationale Geldtest Lees meer
27-1-2011,  Vergeten geld Lees meer
20-1-2011, Jezelf te slim af zijn Lees meer
14-1-2011, Hoe vervuilend is uw spaargeld? Lees meer
.

… helemaal geen troepen naar het andere eind van de wereld sturen om rust en orde te herstellen

‘Er is weer van alles in de winkels, zeg je. Godverdomme ja! Daar hebben ze wel voor gezorgd! Dat ze maar gauw weer rotzooi kunnen verkopen, dat ze maar gauw weer duiten in de la krijgen! De regering die daarvoor zorgt, die vinden ze geweldig! Die is patent in orde! Maar in de volgende oorlog, dan worden we platgetrapt al paardedrollen. Omdat Nederland een klein rotlandje is. Omdat er van alles te krijgen is, daarom! Alles is er in Nederland, maar we hebben geen donder in te brengen! Een land dat zich niet kan verdedigen is helemaal geen land, dat moet z’n bek stijf dichthouden, dat moet helemaal geen troepen naar het andere eind van de wereld sturen om rust en orde te herstellen. Weet je waarvoor je op jezelf hebt laten schieten? Allemaal voor pretenties die nergens naar leken. Een land dat geen toekomst meer heeft…’

Uit: Ik heb altijd gelijk. Willem Frederik Hermans, 1951

Dromenboek, Frederik van Eeden

Vijftien jaar geleden uitgeleend en net teruggekregen, een boek dat geleefd heeft...

Geven zonder te herinneren, ontvangen zonder te vergeten

Bij netwerken in de zakelijke en carrière-sfeer wordt de nadruk vaak gelegd op: precies weten wat je wilt, dat goed kunnen presenteren en de juiste personen zoeken en aanspreken. Allemaal belangrijke onderdelen van netwerken, maar het allerbelangrijkste wordt nogal eens vergeten of krijgt te weinig aandacht. 
Je netwerk aanspreken en daarbij resultaat boeken, lukt het beste als je dat netwerk goed hebt opgebouwd en vóóral: goed onderhoudt. Dat is de basis van netwerken. Zonder dat is netwerken wel mogelijk, maar een stuk moeizamer.

Mijn meest aansprekende netwerk-voorbeeld is m’n Opa; hij overleed in 1959 toen ik 13 was. Het woord netwerken kende hij ongetwijfeld niet, maar toch was en is hij voor mij de ultieme netwerker. Autoverkoper bij General Motors en zeer succesvol, een van de topverkopers van het bedrijf. Toch hield hij zich – naar eigen zeggen – nauwelijks met verkopen bezig. 
Ik mocht – als kleine jongen – soms met hem meerijden op woensdagmiddagen in zijn prachtige grote witte slee met panoramische voorruit, als hij ‘aan het werk’ ging. Het was in de tijd dat er nog weinig auto’s waren. We reden door de stad, en hier en daar stopte hij, soms als hij een ‘wagen’ zag die hij ooit verkocht had. Hij belde dan aan en maakte een praatje, hoe het ermee ging, of iedereen gezond was etc. Over auto’s werd soms ook wel gepraat, maar hij had altijd welgemeende interesse voor de mensen die hij aansprak. En als er iets ter sprake kwam van een aanstaand huwelijk, ziektegeval of verjaardag, dan zorgde hij er altijd voor om daar een passend presentje te bezorgen of er langs te gaan.

Natuurlijk deed hij meer (waar ik toen geen weet van had), maar toch was dit een van de belangrijkste onderdelen van zijn werk: aandacht geven aan klanten, goed luisteren, en… passend reageren. Dat is de essentie van netwerken, zo onderhoudt je je contacten. Doe je dat niet, dan blijft er weinig van de netwerk-relaties over.
Heden ten dage kun je nog steeds zo omgaan met de klanten, relaties, collega’s, vrienden en familie die je netwerk vormen. Misschien met iets meer elektronische hulp, maar in principe op dezelfde manier. Neem je adressenboekje (of iPhone) zo af en toe eens ter hand en blader het door. Vraag je bij iedere naam die je ziet af of het geen tijd wordt dat je weer eens iets van je laat horen, of dat je informeert naar de zaken waar die persoon mee bezig is. In de privé-sfeer of zakelijk, dat doet er niet toe.

Aandacht geven, ingaan op behoeften en vragen van anderen, dat is de voeding van je netwerk. Daarmee bouw je een goede naam op, krediet zou je ook kunnen zeggen. Als je dat geregeld en goed doet, zullen mensen, als jij eens echt iets nodig hebt veel beter en meer helpen.
Dat ‘geven’ in je netwerk gaat niet een-op-een. Je hoeft je niet te herinneren voor wie je wat gedaan hebt, doe het gewoon zoals het uitkomt. Je reputatie wordt er alleen maar beter door. Het gekke is, ook al herinner jij je niet meer wat je aan iemand gegeven hebt, of het nu een luisterend oor was of een stuk interessante informatie, die ander zal het zich wel herinneren. 
Hoe meer je zo je netwerk opbouwt en onderhoudt, hoe meer je netwerk jou zal gunnen.

Veel meer informatie over carrière- en zakelijk gericht netwerken in:
Netwerken werkt, op weg naar de baan die je wilt (2004, 15de druk) en
Netwerken, zo eenvoudig is het (niet) (2009, 4de druk)

Den Haag in de lift…